Δεν φταίνε οι σχέσεις της μιας βραδιάς, ούτε το ότι κάποιοι άνθρωποι θέλουν απλώς να περάσουν καλά και να φύγουν. Φταίει το ότι καμιά φορά μπλέκουν με ανθρώπους που δεν ψάχνουν το εφήμερο, που δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το “σε θέλω τώρα”, απ’ το “σε θέλω για πάντα”.
Κι ενώ καμία πρόθεση δεν είναι λάθος όταν είναι ειλικρινής και ξεκάθαρη, όταν δεν είναι, επιφυλάσσει πόνο. Γιατί εκεί είναι το πρόβλημα, ότι στο τέλος πάντα κάποιος πληγώνεται…

Μπήκε στη ζωή σου με την ταχύτητα της καταιγίδας. Ίσως σου άνοιξε συζητήσεις για το αύριο -για ταξίδια που ποτέ δεν θα γίνουν, για τραγούδια που έμειναν στη μέση, για όνειρα που ακούγονταν τόσο αληθινά! Ίσως είπε λόγια που σε γέμισαν ελπίδες, φτιάχνοντας ένα παραμύθι που σε έχριζε πρωταγωνιστή. Κι όμως, απ’ την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή, επέλεγε να κολυμπά στην επιφάνεια, δεν ήθελε να βουτήξει στα βαθιά, γιατί ο στόχος δεν ήταν να μείνει.

Κι ίσως εσύ, μαγεμένος απ’ τα όμορφα λόγια και παραμυθιασμένος απ’ τα διψασμένα για συναισθήματα “θέλω” σου, έκλεισες τα μάτια σ’ όλα τα καμπανάκια που χτυπούσαν μέσα σου, αγνόησες το ένστικτό σου που σου ούρλιαζε να προσέχεις. Γιατί εσύ ήθελες να μείνει, ήθελες να κάνεις χώρο στη ντουλάπα και στην καρδιά σου για εκείνον, ήθελες να είναι όλα αλήθεια. Και κάπως έτσι έκανες το έδαφος εύφορο για να δράσει, εύκολο να το διαχειριστεί, βολικό για να παίξει…

Ο δικός του στόχος ήταν απ’ την αρχή προδιαγεγραμμένος. Δεν είχε χώρο για συναίσθημα, ήρθε απλά να περάσει καλά, χωρίς υποχρεώσεις, χωρίς δεσμεύσεις, χωρίς αύριο. Δεν ήταν ότι εσύ δεν ήσουν αρκετός, ήταν ότι εκείνος δεν ήθελε ν’ ανοίξει την καρδιά του. Είχε άλλες προτεραιότητες, ήταν κουρασμένος απ’ τη ζωή του, ήθελε να θρέψει τις ανασφάλειές του. Γι’ αυτό επέλεξε εσένα κι ας ήξερε απ’ την αρχή ότι ήθελες κάτι διαφορετικό. Γι’ αυτό όλα τα όμορφα λόγια και τα ψεύτικα “θα”, γιατί είχε βάλει ένα στοίχημα με τον εαυτό του που έπρεπε να κερδίσει. Αν ένιωθες και ήθελες το ίδιο, ίσως να μην είχε τόση πλάκα. Κατάλαβες τώρα;

Δεν είναι κακό, ούτε παράλογο, ούτε ανήθικο να μη θέλεις να μπεις σε μια σχέση με όλη σου την καρδιά, να δοθείς. Δεν είναι κακό να θες να το κρατήσεις επιφανειακό κι ανάλαφρο, αρκεί να είσαι ξεκάθαρος κι ειλικρινής, να μην δίνεις υποσχέσεις που ξέρεις πως δεν θα κρατήσεις, να μην πουλάς ελπίδες που ξέρεις πως δεν θέλεις να κάνεις πράξη. Εκεί έξω υπάρχουν άνθρωποι που ζητούν ό,τι κι εσύ, κι ίσως αυτό κάνει ακόμη φτηνότερο, το να υπόσχεσαι όσα δεν είσαι σε θέση να προσφέρεις. Γιατί εσύ μπορεί να έστησες έτσι το παραμυθάκι για να παίξεις, μα ο απέναντι μπορεί να σε πίστεψε και ξέρεις, οι καρδιές των ανθρώπων δεν είναι παιχνίδι.

Ξεκάθαρος να είσαι. Ξεκάθαρος με τον απέναντι, αλλά κυρίως με τον εαυτό σου. Είναι απολύτως ok να θέλεις να περάσεις ένα βράδυ, να ζήσεις δυο στιγμές, μα μην τάζεις αιωνιότητες. Γιατί ξέρεις, κάποια στιγμή μπορεί να βρεθεί κάποιος που θα σου μοιάζει και εκεί θα καταλάβεις πώς παίζεται το παιχνίδι όταν δεν μοιράζεις εσύ την τράπουλα.
Κική Γιοβανοπούλου