Ανιδιοτελώς σ’ αγαπάει μόνο η μαμά σου κι ο σκύλος σου
Γιατί τελικά κι οι άντρες κλαίνε…
Μην ανησυχείς για μένα, θ’ αντέξω και χωρίς εσένα
Μα να θυμάσαι πως εγώ στάθηκα άοπλη μπροστά σου…
Μόνο αν ήξερες πόσες φορές με σκότωσα για να μην με σκοτώσεις…
Από έρωτα δεν πέθανε κανείς
Εύχομαι ν’ αγαπήσεις εκεί που αληθινά θ’ αγαπηθείς…
Οι καρδιές που διάπλατα ανοίγουν, ερμητικά σφαλίζουν
Μια φορά να έπεφτες έξω ρε ένστικτο!
Εσύ που προτιμάς τη μοναξιά, πες μου αλήθεια… πώς τον έλεγαν;
Κι άφησε πίσω της μόνο το άρωμά της, αυτό της αξιοπρέπειας
Τα απωθημένα είναι αγκάθια, που το μυαλό τα κάνει να ανθίζουν

Συντάκτης

  • Γυναίκα…Σύζυγος, εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά, ερωμένη… 1000 ρόλοι να χωρέσουν ασφυκτικά σε ένα έρμο 24ώρο! Μαζί θα γελάσουμε, θα κλάψουμε, θα προβληματιστούμε, θα συζητήσουμε με & για όλα όσα απασχολούν τη σημερινή γυναίκα!

    View all posts