Άπειροι δρόμοι, μα όλοι οδηγούν σε αδιέξοδο. Άπειρες σκέψεις, μα όλες τελειώνουν μ’ ένα “αδύνατον”. Κι είναι το μυαλό άκαμπτος δικαστής, που ανελέητα δικάζει και καταδικάζει κι η ετυμηγορία πάντα η ίδια: “Τελειωμένη εξ αρχής υπόθεση”…Αδιάφορα τα “θέλω” σου, ανούσια τα “νιώθω” σου. Μόνα επιτρεπτά πειστήρια, τα “μη” και τα “δεν”, ακλόνητοι κι απαράβατοι νόμοι … Συνεχίστε να διαβάζετε το Το μυαλό να φωνάζει “τελειωμένη υπόθεση” κι η καρδιά να ψιθυρίζει “ζήστο”.