Περνούν οι μέρες, είτε θέλω, είτε όχι. Αρχίζει και ξεθωριάζει η εικόνα σου…. Όλα τα όμορφα που έγραφα, όλες αυτές οι συνηθισμένες λέξεις για τα σπάνια αυτά που ένιωσα, χάνονται.

Τώρα ένα μικρό χαμόγελο ζωγραφίζεται στο πρόσωπό μου κάθε φορά που έρχεσαι στην θύμησή μου. Είναι θα έλεγα ανακούφισης, από όλα αυτά που φοβόμουν τόσο καιρό μακριά σου. Μα είμαι εδώ! Δεν χάθηκα! Ζω ελεύθερη πια!
Μαίρη

Συντάκτης

  • gynaikaeimai

    Γυναίκα…Σύζυγος, εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά, ερωμένη… 1000 ρόλοι να χωρέσουν ασφυκτικά σε ένα έρμο 24ώρο! Μαζί θα γελάσουμε, θα κλάψουμε, θα προβληματιστούμε, θα συζητήσουμε με & για όλα όσα απασχολούν τη σημερινή γυναίκα!

    View all posts

Θέλεις να διαβάζεις πρώτος τα κείμενά μας; Κάνε τώρα εγγραφή


Αφήστε μια απάντηση

gUEST HEART