Κοιμάμαι ήσυχη τα βράδια. Παρέα με τον πόνο μου, την μοναξιά μου, τις μνήμες μου, την θλίψη μου… Τα παίρνω αγκαλιά και ταξιδεύουμε μαζί σε άλλους κόσμους. Εκεί όπου η αγάπη θριαμβεύει, το καλό πάντα νικά, η αναγνώριση δίνεται αβίαστα, και η εμπιστοσύνη δεν προδίδεται ποτέ… Κοιμάμαι ήσυχη τα βράδια. Σε έναν κόσμο ιδανικό και δίκαιο. Γιατί στον ύπνο μου δεν με εγκαταλείπεις ποτέ, γιατί είσαι δίπλα μου βράχος σε κάθε δυσκολία και στήριγμα να σηκωθώ όταν πέφτω. Κοιμάμαι ήσυχη τα βράδια. Με την εικόνα σου απαλλαγμένη από την σκοτεινή πλευρά σου. Με νανουρίζουν λόγια αγάπης και με μια ελπίδα ότι ο καθένας ανταμείβεται για το καλό που δίνει.
Κοιμάμαι ήσυχη τα βράδια. Γιατί ξέρω ότι έκανα ότι καλύτερο μπορούσα. Έχω την συνείδηση μου ήσυχη, γιατί προσπάθησα να σώσω το παραμύθι. Προσπάθησα να σε σώσω με όλες μου τις δυνάμεις, με όπλο όλη μου την αγάπη. Κοιμάμαι ήσυχη τα βράδια. (Εσύ;). Και ύστερα ξυπνάω. Και όλα είναι λάθος. Και έτσι απλά, ίσως μια μέρα αποφασίσω να μην ξυπνήσω ποτέ. Ίσως μια μέρα μείνω να ταξιδεύω στο όνειρο για πάντα. Εκεί θα με βρεις…
Λίντα Χιώτη
Απάντηση