Δεν μου είπες ούτε μια λέξη, δεν γύρισες ούτε καν να με κοιτάξεις. Σου ζήτησα συγνώμη, αλλά εσύ έφυγες, έφυγες μακριά μου…
Λάθος μου, το παραδέχομαι. Προσπάθησα να σου μιλήσω, αλλά με σταμάτησες. Προσπάθησα να σου εξηγήσω, αλλά δεν μ’ άφησες. Δεν μου έδωσες μια δεύτερη ευκαιρία! Όλοι δικαιούνται μία! Με δίκασες πριν καν μ’ ακούσεις!

Το βλέμμα σου παγερό, η σιωπή σου εκκωφαντική… μαχαίρι στην καρδιά μου. Δεν σε είχα ξαναδεί έτσι. Τρόμαξα, δεν σε αναγνώριζα. Πόσο σκληρός μπορούσες να γίνεις; Με αγνόησες, σαν να μην υπήρξα ποτέ.
Έφυγες δίχως να μ’ ακούσεις. Έκλαιγα, ούρλιαζα, ικέτευα κι εσύ αντίδραση καμία. Ταπεινώθηκα κι εσύ με απαξίωσες.
Έφυγες κι εγώ σε χρειάζομαι! Γύρνα πίσω! Γύρνα να σου πω σ’ αγαπώ, συγνώμη έκανα λάθος…
Σοφία Β.

Συντάκτης

  • Δεν σκέφτηκα ποτέ να γράψω, ούτε ένιωθα την ανάγκη. Απλά διασταυρώθηκε ο δρόμος μου με αυτόν της αδελφής ψυχής μου. Από τα καλύτερα πράγματα που μου έχουν συμβεί.
    Για σένα Κική…

    View all posts

Θέλεις να διαβάζεις πρώτος τα κείμενά μας; Κάνε τώρα εγγραφή


gUEST HEART

Discover more from GynaikaEimai

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading