Μόλις τους είπα πως ο άντρας μου ήταν ο πρώτος μου, άρχισαν όλες μαζί να γελάνε. “Ποιο είναι το αστείο βρε κορίτσια;”. Είχαμε βγει βλέπετε, γυναικοπαρέα για ένα ποτάκι και ήρθε πάλι η συζήτηση για τα σεξουαλικά. Σ’ αυτά είμαστε μανούλες, που μας χάνεις που μας βρίσκεις στο sex καταλήγουμε.

“Δεν το πιστεύω, δηλαδή δεν έχεις κανένα μέτρο σύγκρισης;” με ρώτησε η Νατάσα; “Όχι! Γιατί να χρειάζομαι μέτρο όταν αυτό που έχω με καλύπτει; Δεν καταλαβαίνω το λόγο! Δηλαδή θα έπρεπε να πάω με πολλούς για να καταλάβω ποιον αγαπάω; Τι θα άλλαζε;”. Πετάχτηκε και η Μαρία “Καλά, δεν λέω να πας και με 50 άντρες, αλλά τουλάχιστον 2-3 έτσι για την εμπειρία βρε παιδί μου!” Τι να της πω τώρα; Αυτά τα πράγματα δεν τα προγραμματίζεις, απλά σου τυχαίνουν. Δηλαδή θα έπρεπε να πω στον Νίκο “Νίκο πρέπει να χωρίσουμε για να δοκιμάσω και άλλους άντρες!”; Βρε είναι λογικά πράγματα αυτά; Που τα είδατε; “Εσύ δηλαδή…” ρώτησα την Νατάσα “με πόσους έχεις πάει για να έχουμε καλό ερώτημα; Ποιός είναι ο ιδανικός αριθμός αντρών για να έχουμε αυτό το μέτρο σύγκρισης που λες;” “Εγώ, που λες Σοφάκι μου, είμαι μια χειραφετημένη γυναίκα και γι’αυτό έχω γνωρίσει τον έρωτα και από την καλή και απ’ την ανάποδη!” “Κυριολεκτικά και μεταφορικά φαντάζομαι!” της είπα και πέθαναν όλες στο γέλιο.

Γυρνώντας στο σπίτι αγκάλιασα τον Νίκο και κάναμε έρωτα με τόσο πάθος σαν να ήταν η πρώτη φορά, χωρίς να μετανιώνω ούτε λεπτό που είναι ο ένας και μοναδικός άντρας στη ζωή μου!

από Σοφία Β.