Εγώ αγάπη μου είμαι γιασεμί. Κάκτος δε θα γίνω ποτέ. Για μένα ήσουν η αγάπη μου, το αγαπουλίνι μου, η καρδιά μου. Για σένα ήμουν το μανάρι σου. Εσύ αγαπούσες εσένα. Εγώ αγαπούσα εμάς. Εσύ κάποτε μίλαγες για το “μαζί” και την επόμενη στιγμή το πρόδιδες. Μαζί μ’ αυτό κι εμένα. Δεν πειράζει, θα συνεχίσω να ζω με φως και χαμόγελο. Αληθινά κι ανόθευτα…
Χριστίνα
Απάντηση