«Όταν κλείνει μια πόρτα τελικά ανοίγει κάποια άλλη;» Πόσες φορές παρηγορήσαμε τον εαυτό μας; Πόσες φορές δώσαμε κουράγιο στο φίλο μας, εμψυχώσαμε τον σύντροφό μας, τον αδελφό μας, την κουμπάρα μας… λέγοντας αυτή τη φράση; Είναι τελικά αλήθεια ή απλά λέμε αυτή τη φράση για παρηγοριά στον «άρρωστο»; Ποια πόρτα είναι αυτή που θα ανοίξει μόνη της χωρίς να πιάσουμε το χερούλι της; Υπάρχει μια ανώτερη δύναμη που ανοίγει τις πόρτες ή όλα αυτά είναι γιατρικό για το μυαλό μας;
Πολλές ερωτήσεις τις οποίες δεν ξέρω να σας απαντήσω, το μόνο που ξέρω είναι πως στη ζωή μπορούν να συμβούν τα πάντα. Μπορεί να τρέχεις από το πρωί μέχρι το βράδυ και να μην «ανοίγει καμία πόρτα» και ξαφνικά εκεί που κάθεσαι να ανοίξουν τέσσερις μαζί. Μπορεί να νομίζεις ότι όλοι και όλα συνωμοτούν εναντίον σου, ενώ στην πραγματικότητα είναι υπέρ σου. Μπορεί να γκρεμίζεις τοίχους για να περάσεις απέναντι ενώ δεν βλέπεις την πόρτα δίπλα σου που είναι ήδη ανοιχτή.
Τι να πω, περίεργο πράγμα…
Συντάχθηκε από Σοφία
Απάντηση