Η ζωή δεν είναι αυτή που ονειρευόσουν μικρή… Δεν υπάρχει ο πρίγκιπας που θα έρθει να σ’ αρπάξει με το άσπρο του άλογο, να σε σώσει από κάθε κακό και να ζήσετε ευτυχισμένοι κι ερωτευμένοι στο υπερπολυτελές παλάτι του, παρέα με τα 4 παιδιά σας. Η ζωή είναι γεμάτη παγίδες, τρικλοποδιές και «κακούς δράκους». Θα πέσεις πολλές φορές, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ όμως να σηκωθείς! ΚΑΘΕ φορά!

Η κάθε πτώση θα σε γεμίσει μελανιές, γρατζουνιές… θα σε γεμίσει πόνο! Στο χέρι σου είναι να σηκωθείς, να σκουπίσεις τα γόνατά σου και να προχωρήσεις…  Ο,ΤΙ κι αν έχει συμβεί! Η κάθε πτώση θα σε πονέσει, ταυτόχρονα όμως θα σε κάνει πιο δυνατό κι ΟΦΕΙΛΕΙ να σε πεισμώσει περισσότερο! Να σε πεισμώσει να προσπαθήσεις γι’ αυτά που ονειρεύεσαι, να σε πεισμώσει να προσπαθήσεις γι’ αυτά τα οποία «οφείλεις» σε σένα και σ’ αυτούς που αγαπάς.

Όσο ζεις πρέπει να ονειρεύεσαι, χωρίς όνειρα η ζωή είναι άδεια. Τα όνειρα όμως δεν χτίζονται με φόβο… με τη δειλία δεν μπορείς να πραγματοποιήσεις αυτά που ονειρεύεσαι! Με το φόβο καρφωμένο στο μυαλό σου, δεν μπορείς να πας παρακάτω! Βγάλε από το μυαλό σου τα λόγια του κόσμου! Δική σου η ζωή, δικές σου κι οι συνέπειες! Βάλε στόχους και πραγματοποίησέ τους! Ολοκληρώσου! Ζήσε! Ζήσε με τα δικά σου “θέλω” κι όχι του κόσμου! Ο κόσμος ΠΑΝΤΑ θα έχει κάτι να πει!

Δεύτερη ζωή δεν έχει κι αυτή τη μία θα πρέπει να την αρπάξεις απ’ τα μαλλιά και να τη ρουφήξεις μέχρι το μεδούλι! Δεν υπάρχει “δεν μπορώ”! Υπάρχει “προσπαθώ μέχρι τέλους, με όλα μου τα όπλα”. Υπάρχει “παλεύω για τα όνειρα, τα θέλω, τις αξίες, τα ιδανικά μου”. Υπάρχει “προσπαθώ ακόμη κι αν όλοι γύρω μου φωνάζουν πως δεν θα μπορέσω”.