Ως ανθρώπινα όντα, γεννιόμαστε μόνοι και αποχωρούμε μόνοι στο μεγάλο ταξίδι της ζωής. Επιλέγουμε όμως, κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού, να μην είμαστε ολομόναχοι. Γνωρίζουμε, μαθαίνουμε και αναζητάμε την αγάπη. Όταν, όμως, αποφασίζουμε να προχωρήσουμε σε αυτό το κομμάτι, αντιλαμβανόμαστε ότι δεν γνωρίζουμε τον τελικό προορισμό αυτού του ταξιδιού. Καλώς ήρθες στον λαβύρινθο της αγάπης.

Αυτός ο λαβύρινθος έχει, από την αρχή του, διάφορες κατευθύνσεις. Κάθε μονοπάτι έχει διαφορετική ονομασία. Ψέμα, φροντίδα, αγάπη και δεύτερη ευκαιρία, είναι μερικές από τις πολλές ονομασίες που θα καθορίσουν την διευκόλυνση και την ομαλή προσπάθεια για να φτάσεις στο τέλος. Είναι οι επιλογές μας.
Πολλά μονοπάτια θα σε δελεάσουν με την εμφάνισή τους, όμως δεν ξέρεις τι πρόκειται να ακολουθήσει στην συνέχειά τους. Σε κάθε επιλογή που κάνεις, θα συναντήσεις πολλούς ανθρώπους μέσα στο λαβύρινθο. Άλλους χαρούμενους για τη σωστή επιλογή που έχουν κάνει και άλλους στεναχωρημένους, χωρίς τη δύναμη να επιλέξουν ένα από τα επόμενα μονοπάτια που θα συναντήσουν μπροστά τους.

Καθώς επιλέγεις όλο και περισσότερα μονοπάτια, θα συνειδητοποιήσεις ότι κάτι λείπει. Κάθε επιλογή που κάνεις, σου στερεί κάτι άλλο από την προηγούμενη, είτε είναι άνθρωπος είτε είναι συναίσθημα. Σου έρχονται σαν εικόνα στο μυαλό οι άνθρωποι από τα προηγούμενα μονοπάτια. Είχαν χάσει κάτι και, δυστυχώς, αποκτούσαν διάφορα αρνητικά συναισθήματα που τους βάραιναν και τους στερούσαν τη δύναμη να επιλέξουν το επόμενο μονοπάτι. Ήταν εγκλωβισμένοι από τις ίδιες τους τις επιλογές.

Όσο επιλέγεις τη λάθος διαδρομή, έχοντας χάσει ό,τι είχες αποκτήσει, πέφτεις στα γόνατά σου και φωνάζεις: «Πώς θα καταφέρω να φύγω από αυτόν τον λαβύρινθο;». Παρακολουθείς τους υπόλοιπους ανθρώπους που περνούν από μπροστά σου να ακολουθούν το μοτίβο ξανά και ξανά. Άλλοι επιλέγουν και συνεχίζουν και κάποιοι σταματούν μαζί σου.

Ένας από τους ανθρώπους που έχουν σταματήσει, σε πλησιάζει, αφού σε άκουσε.
«Δεν υπάρχει έξοδος. Κανείς δεν μπόρεσε να φύγει από αυτό τον λαβύρινθο της αγάπης. Κανένας δεν κατάφερε να κάνει τη σωστή επιλογή, γιατί δεν υπάρχει. Θα είσαι για πάντα εγκλωβισμένος».
Κι όμως για πρώτη φορά, αναρωτιέσαι αν ο λαβύρινθος υπάρχει για να σε φυλακίζει ή για να σε μάθει να επιλέγεις.
Σταύρος Χριστοδούλου