Ο κάθε άνθρωπος είναι μια διαφορετική οντότητα, ένας μοναδικός χαρακτήρας με τα θετικά και τα αρνητικά του. Κουβαλά τις εμπειρίες του, τις αξίες του, τους φόβους και τα όνειρά του, όλα όσα τον διαμόρφωσαν σε αυτό που είναι σήμερα. Τι γίνεται όμως όταν ερωτεύεσαι έναν άνθρωπο τελείως διαφορετικό από εσένα; Κάποιον που σκέφτεται αλλιώς, που αντιδρά αλλιώς, που βλέπει τον κόσμο μέσα από μια διαφορετική οπτική; Στην αρχή μπορεί να μοιάζει τρομακτικό, ίσως και αβέβαιο, αλλά δεν πρέπει να είναι.
Με βάση την επιστήμη τα ετερώνυμα έλκονται, έτσι δεν είναι;

Ψάχνεις κάτι που να μην είναι ίδιο με εσένα, και αυτό είναι το πιο λογικό και φυσικό πράγμα. Γιατί μέσα από το διαφορετικό ανακαλύπτεις το καινούριο, το άγνωστο, αυτό που σε τραβά χωρίς να μπορείς πάντα να το εξηγήσεις. Όμως πώς μπορούν δύο τελείως διαφορετικοί άνθρωποι να πορευτούν μαζί στο μονοπάτι της ζωής; Πώς μπορούν να βαδίζουν πλάι πλάι, όταν ξεκίνησαν από τόσο διαφορετικά σημεία;

Ίσως η απάντηση να κρύβεται στην αποδοχή. Δεν χρειάζεται να γίνουν ίδιοι, ούτε να αλλάξει ο ένας τον άλλον. Χρειάζεται μόνο να μάθουν να συνυπάρχουν, να σέβονται τις διαφορές τους και να τις βλέπουν ως κομμάτι της κοινής τους διαδρομής. Όπως τα χρώματα: είναι πολλά, έντονα, ανοιχτά ή σκούρα, και το καθένα έχει τη δική του ταυτότητα. Μόνα τους είναι όμορφα, αλλά όταν τα ενώσεις, γεννούν κάτι νέο.

Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι ένα περίεργο, απρόβλεπτο, αλλά μοναδικό χρώμα. Ένα χρώμα που δεν υπήρχε πριν, που δεν ανήκει αποκλειστικά στο ένα ή στο άλλο. Αυτό το χρώμα είναι η κοινή τους πορεία, οι συμβιβασμοί, οι στιγμές κατανόησης και οι μικρές συγκρούσεις που οδηγούν σε μεγαλύτερη σύνδεση. Αυτό το χρώμα ονομάζεται «μαζί». Και όσο το φροντίζεις, τόσο γίνεται πιο βαθύ, πιο ζωντανό, πιο αληθινό.

Αν αναμιχθεί το άσπρο με το μαύρο θα βγει το γκρι, που σημαίνει ότι και τα δύο χρώματα έχουν κρατήσει την δική τους μορφή χωρίς να έχουν κάτι κοινό μεταξύ τους. Δεν χρειάστηκε να αφαιρέσουν κάτι επειδή το ένα είναι πιο φωτεινό και το άλλο πιο σκοτεινό. Έτσι πρέπει να είναι και η πορεία σου σε αυτό το μονοπάτι. Αγαπάς αυτόν τον άνθρωπο για τα θετικά και τα αρνητικά του και είναι μαγικό γιατί αυτό είναι ο έρωτας.

Δεν χρειάζεται να αλλάξεις, αλλά να συμβιβαστείς. Έρχεται η στιγμή που αναρωτιέσαι «Δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτό το άτομο, αλλά δεν μπορείς να ζήσεις με αυτό το άτομο» και δεν ξέρεις ποια απόφαση να πάρεις. Είναι φυσιολογικό. Η μόνη ερώτηση που έχεις να κάνεις στον εαυτό σου είναι “Τι σημαίνει αυτός ο άνθρωπος για εμένα;”. Αν η απάντηση σου είναι ο έρωτάς σου, τότε είσαι στο σωστό άρθρο.

Θα τα καταφέρουμε μαζί;
Η ερώτηση αυτή κρύβει φόβο, ελπίδα και μια σιωπηλή επιθυμία να αξίζει η προσπάθεια. Και η απάντηση δεν είναι μαγική ούτε αυτονόητη. Αν προσπαθήσετε και οι δύο, τότε ναι. Όχι πάντα εύκολα, όχι χωρίς δυσκολίες, αλλά με αλήθεια και διάθεση να σταθεί ο ένας δίπλα στον άλλον.

Το «μαζί» δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρξουν διαφορές ή συγκρούσεις. Σημαίνει όμως ότι θα υπάρχει επιλογή. Η επιλογή να ακούσεις, να καταλάβεις, να κάνεις ένα βήμα πίσω όταν χρειάζεται και ένα μπροστά όταν ο άλλος φοβάται. Είναι μια κοινή προσπάθεια, όχι ένας μονόλογος.

Και μη ξεχνάς κάτι σημαντικό: η διαφορετικότητα του χαρακτήρα σου και της εμφάνισής σου είναι αυτή που σε ορίζει. Είναι αυτή που σε ξεχωρίζει, που σε κάνει αληθινό. Δεν χρειάζεται να αλλάξεις για να χωρέσεις σε μια σχέση, ούτε να μικρύνεις για να γίνεις αποδεκτός. Όταν κάποιος σε αγαπά, σε αγαπά ολόκληρο με τις αντιθέσεις σου, τις ιδιαιτερότητές σου και όλα όσα σε κάνουν εσένα. Και τότε, το «μαζί» αποκτά πραγματικό νόημα.
Σταύρος Χριστοδούλου