Ξέρεις τι είναι να βλέπεις έναν άνθρωπο να πεθαίνει για σένα και ταυτόχρονα να παλεύει να σκοτώσει ό,τι νιώθει; Ξέρεις τι είναι να τον βλέπεις να πνίγεται σε όσα αισθάνεται και να προσπαθεί απεγνωσμένα να γλιτώσει απ’ αυτά;
Κι ίσως το πιο τραγικό να είναι ότι δεν υπάρχει κανένα “πρέπει” που τον οδηγεί σε μάχη κατ’ εαυτόν, ίσως το πιο τραγικό είναι να ξέρεις πως αυτό που τον ωθεί είναι μόνο ο φόβος, η δειλία. Κι ίσως όλο αυτό να ακούγεται παράλογο, αλλά όποιος έχει νιώσει κάτι τέτοιο, μπορεί να καταλάβει…

Δεν ξέρω πώς να κάνω λέξεις τη δική μας σύνδεση. Άλλος θα το έλεγε έρωτα, άλλος χημεία, άλλος κάρμα… εγώ δεν βρήκα ποτέ τα σωστά λόγια, αυτά που θα μπορούσαν να χωρέσουν αυτό που νιώθαμε, αυτό που μας ένωνε, αυτό που μας τραβούσε τον έναν στον άλλον σαν τον πιο δυνατό μαγνήτη.
Το ένιωθα ότι μ’ αγαπάς. Το ήξερα. Και δεν ήταν τα λόγια σου που με είχαν πείσει, ήταν οι πράξεις, τα βλέμματα, ακόμη κι εκείνες οι ατέλειωτες σιωπές μας, ακόμη κι οι απουσίες που ούρλιαζαν αθόρυβα από πόνο. Απ’ την πρώτη πρώτη στιγμή ήταν σαν να σε ήξερα από πάντα, σαν να μπορούσα να αισθανθώ το κάθε τι που περνούσε απ’ την καρδιά και το μυαλό σου. Και έμοιαζε αμοιβαίο, τόσο αμοιβαίο που ήταν σχεδόν τρομαχτικό.

Δεν ήταν πως μοιάζαμε τόσο, μα κουμπώναμε. Δυνατά. Απόλυτα. Καθολικά. Κι είχες ίσως όλα όσα ονειρευόμουν ή μάλλον τόσα, που δεν τολμούσα καν να ονειρευτώ. Τίποτα παραπάνω δεν ήθελα, τίποτα παραπάνω δεν χρειαζόμουν, παρά μόνο ένα… να μην ήσουν τόσο δειλός.
Γιατί φοβήθηκες όσα ένιωσες κι όσα ένιωσα. Φοβήθηκες όλα αυτά που ένας τέτοιος έρωτας θα μπορούσε να δημιουργήσει ή να προκαλέσει. Φοβήθηκες μάλλον πόσα μπορούσε να γκρεμίσει. Φοβήθηκες το φως κι έτρεξες να κρυφτείς στις σκιές.

Κι έτσι έφυγες. Επέλεξες τη φυγή απ’ τη ζωή. Επέλεξες το μέτριο, γιατί το απόλυτο σε τρόμαξε. Επέλεξες τη μοναξιά από ένα “μαζί” που φοβόσουν πως θα μπορούσε να σε καταστρέψει.
Έφυγες χωρίς εξηγήσεις, χωρίς συγνώμη. Έφυγες χωρίς λόγο κι αυτό ήταν το χειρότερο.
Γιατί ψυχή μου, δεν με σκότωσε που έφυγες, με σκότωσε που έφυγες ενώ ήθελες να μείνεις.
Κική Γιοβανοπούλου