Κάρμα, θεία δίκη, ισοζύγιο ζωής… λίγη σημασία έχει το πώς το λέει κανείς, σημασία έχει πως με τον έναν ή τον άλλο τρόπο η δικαίωση ή το ξεχρέωμα κάθε μας πράξης, έρχεται. Ίσως όχι όταν το περιμένεις, ίσως όχι με τον τρόπο ή τη μορφή που το περιμένεις, αλλά έρχεται. Έρχεται για να επανέλθει η ισορροπία, να ισοσκελιστεί το ισοζύγιο, να πάρει ο καθένας αυτό που του αξίζει.

Προσωρινά τα γέλια της αδικίας, προσωρινά τα δάκρυα της προδοσίας, το πλήρωμα του χρόνου θα φέρει όσα πρέπει να φέρει, όπου πρέπει να τα φέρει και μ’ όποιον τρόπο αποφασιστεί. Κι είναι φορές που η τιμωρία, έρχεται από εκεί που δεν το φανταζόσουν, σφοδρότερη ίσως απ’ όσο θα φανταζόσουν. Γιατί μπορεί να άργησε, αφήνοντάς σε να πιστεύεις πως τη γλίτωσες, μα ήταν απλά για να σου δώσει χρόνο να ξεχαστείς και να αιφνιδιαστείς με τη σφοδρότητά της.

Γιατί αν νομίζεις πως οι πράξεις και οι συμπεριφορές σου δεν καταγράφονται και πως αν δεν υποστείς τις συνέπειές τους άμεσα, τότε την έχεις σκαπουλάρει, σου ‘χω νέα… ό,τι κάνεις, το πληρώνεις ή το πληρώνεσαι, η ζωή πάντα κάνει ταμείο!
Κική Γιοβανοπούλου