Δεν τα υπολογίσαμε σωστά και ο ισολογισμός έβγαινε πάντα παθητικός, με ζημίες. Ζημιές που δεν είχαν σχέση με εταιρίες και λεφτά, αλλά με σχέσεις και συναισθήματα. Η ζυγαριά της ψυχής μας ήταν χαλασμένη, παλαντζάριζε, έγερνε πάντα σε μία μεριά.
Μετρούσαμε τα λάθη που κάναμε, τα σκληρά λόγια που είπαμε. Μετρούσαμε τις φορές που είχε δίκιο ο καθένας μας, τους καυγάδες, τις στιγμές που έξαλλοι δεν θέλαμε να αντικρίσουμε ο ένας τον άλλον. Μετρούσαμε τα λάθη μας, αλλά δεν μετρήσαμε ποτέ πόση ήταν η αγάπη μας.
Οι φωνές, οι καυγάδες, τα κλάματα ήταν αυτά που θεωρούσαμε σημαντικά, ενώ ξεχνούσαμε τις αγκαλιές, τα φιλιά και τα γέλια που ζήσαμε. Πόσα λάθη έκανες; Πόσα λάθη έκανα; Λες και αυτός με τα λιγότερα λάθη θα κέρδιζε σε ένα ανόητο παιχνίδι. Αντίπαλοι και όχι σύμμαχοι.
Μετρήσαμε τα λάθη μας, αλλά δεν μετρήσαμε ποτέ την αγάπη μας…
Σοφία Β.
Απάντηση