Σε καιρούς που το σκοτάδι επικρατεί περισσότερο, προσπαθούμε να φτιάξουμε μια δική μας θαλπωρή. Έναν χώρο ζεστό, όπως τον ονειρευόμαστε, που θα μας γεμίζει χαρά και θα μας χαλαρώνει.
Μερικά πράγματα μπορούν να φτιάξουν την ατμόσφαιρα του σπιτιού μας και να μας γεμίσουν ενέργεια.
Η θαλπωρή που νιώθουμε μας γυρνάει σε στιγμές που αισθανθήκαμε όμορφα. Η θαλπωρή μας ζεσταίνει την ψυχή και την καρδιά.
Την θαλπωρή των Χριστουγέννων όμως, προσωπικά δεν την αλλάζω.
Λίγα στολίδια, ένα δέντρο, μερικά φωτάκια, μετατρέπουν τον χώρο σε κάτι ζεστό και φωτεινό. Δίνουν μια ελπίδα και μια γλυκιά προσμονή.
Από μια παγωμένη ατμόσφαιρα, λίγη μαγεία Χριστουγέννων θα δώσει μια νότα χαράς και θετικότητας.
Βέβαια δεν ενστερνίζονται όλοι αυτή την μαγεία και την γιορτινή θαλπωρή και είναι σεβαστό.
Την θαλπωρή άλλωστε την βρίσκουμε και σε άλλα πράγματα, σε φωτογραφίες παλιές, σε ζεστές αγκαλιές, ακόμα και μέσα από μια ταινία ή ένα τραγούδι. Ένα τραγούδι που μπορεί να σου θυμίζει μια δυνατή στιγμή της ζωής σου, ζεσταίνει το σώμα σου και έτσι η θαλπωρή σε κάνει να νιώθεις νοσταλγία.
Την αγαπώ την θαλπωρή, είναι αυτή που με ξεκουράζει και που με αποφορτίζει από την σκληρή καθημερινότητα.
Την αναζητώ στο χώρο μου, θέλω να την φτιάχνω, να την ζω και να την γεύομαι.
Μα λίγο παραπάνω απολαμβάνω την θαλπωρή που δημιουργώ τα Χριστούγεννα. Να ακούγονται τραγούδια χριστουγεννιάτικα και ο στολισμός να ξεκινάει με ένα ποτήρι κόκκινο γλυκό κρασί. Ένα κεράκι με άρωμα κουραμπιέ να καίει και ο χώρος σε μόλις λίγα λεπτά να μετατρέπεται σε κάτι μαγικό.
Ακόμα και αν κουραστείς, με τον στολισμό η ενέργεια που διαχέεται στο χώρο σε γεμίζει. Σου ξυπνάει αναμνήσεις πολλές, άτομα αγαπημένα που δεν είναι πια στην ζωή. Εκείνη την στιγμή νομίζεις ότι όλοι είναι γύρω σου.
Βάζοντας την κορυφή στο δέντρο, είναι η κίνηση που δηλώνει ότι μπήκαμε στην εποχή της χαράς και της αγάπης. Ήρθε η ώρα να θυμηθούμε το παιδί μέσα μας, να πασπαλίσουμε τις πληγές μας με λίγη αστερόσκονη για να σταματήσει να πονάει.
Τελευταία κίνηση τα φωτάκια, που με ένα κουμπί όλα γίνονται πιο φωτεινά, τα σκοτάδια για μια στιγμή σβήνουν μονομιάς.
Χαζεύεις από απόσταση αυτή την τόσο όμορφη γιορτινή ατμόσφαιρα που μόλις δημιούργησες μόνος σου. Μια μικρή μαγική πινελιά που κάνει τα πάντα να μοιάζουν διαφορετικά, λίγο πιο θετικά. Μια δόση αισιοδοξίας σε χτυπάει στην ψυχή και ελπίζεις ξανά.
Και εκείνη η μυρωδιά που έρχεται από τον φούρνο καθώς σιγοψήνονται τα μελομακάρονα, το σιρόπι με την κανέλα που καλύπτει τα ρουθούνια, σε κάνουν έστω για μια στιγμή να ξεχνάς τα πάντα. Για μια στιγμή βρίσκεσαι μέσα σε μια γλυκά, μια προσμονή και μια γιορτινή θαλπωρή που δεν θες να αποχωριστείς.
Άνδρεα Αρβανιτίδου
https://www.andreaarvanitidou.com/
Απάντηση