Δεν έσπασα. Ράγισα. Λύγισα. Αλλά δεν έσπασα. Στάθηκα και πολέμησα θηρία που νόμιζαν πως στη θέα τους θα τραπώ σε φυγή. Δεν παραιτήθηκα κι ας ήξερα απ’ την αρχή πως ήταν στημένο το παιχνίδι. Κι ας γνώριζα πως είχαν ύπουλα ροκανίσει τα πόδια της καρέκλας μου. Κράτησα το βλέμμα μπροστά και δεν δείλιασα σε κανένα … Συνεχίστε να διαβάζετε το Δεν χρειάζεται να είμαι πάντα δυνατή. Κι αυτό είναι εντάξει!.