Μπορεί να πιστεύουν μερικοί και μερικές πως θα είναι σε θέση να κρατήσουν μια σχέση, έναν άνθρωπο, με την ψευδαίσθηση να πιστεύουν πως ό,τι κι αν κάνουν, θα είναι όλοι δίπλα τους. Πιστεύουν μέσα στην άγνοια απ’ την οποία καταλαμβάνονται, πως ο κάθε άνθρωπος θα πρέπει να ‘ναι εκεί, δίπλα τους, χωρίς την παραμικρή εκ μέρους του αμφισβήτηση. Μέσα απ’ τις δικές τους ψευδαισθήσεις, νιώθουν πως είναι οι κυρίαρχοι ενός παιχνιδιού, που μέσα σ’ αυτό όμως διαπραγματεύσεις γίνονται και με τους δύο. Και με το ταίρι τους και με τον ίδιο ή την ίδια.
Υπάρχουν περιπτώσεις που έρχονται στη ζωή μας άτομα, ξυπνούν διάφορα δικά μας ξεχασμένα συναισθήματα μεν, αλλά με την αλαζονεία πως θα υπάρχουν εκεί γι’ αυτούς για πάντα. Έρχονται και μας συναντούν μεν, αλλά με τις δικές τους πεποιθήσεις και τα δικά τους δεδομένα, έτσι ώστε να γίνουν κατανοητά τα θελήματα των δικών τους θέλω και τα αυτονόητα επιδιωκόμενα ναρκισσιστικά τους θέλγητρα. Είναι εκείνες οι επιθυμίες που πιστεύοντας πως θα γίνουν αποδεκτές κι αρεστές απ’ το έτερό τους ήμισυ, το μόνο βέβαιο και σίγουρο είναι πως θα προσπαθήσουν να επικεντρώσουν το ενδιαφέρον του άλλου.
Στα δικά τους προβεβλημένα όνειρα, θέλω και εκείνα τα συμβάντα που θα καθαιρέσουν τα εγωιστικά κίνητρα και θα απαλλάξουν κάθε αλαζόνα χαρακτήρα από τα δικά του επιτακτικά σχέδια και κίνητρα. Μπορεί να μην είναι καν σε θέση να αποδεχθούν την απόρριψη. Τέτοιοι χαρακτήρες, ίσως ή και σίγουρα να μας ξυπνούν ναρκωμένες ζώνες του ίδιου μας του εαυτού, αλλά δυστυχώς εκ μέρους τους δε θα ‘ναι ποτέ σε θέση να αφυπνίσουν τα δικά τους συστεγασμένα συναισθήματα, καθώς αποτρέπονται βασικά και επισημοποιημένα ωράρια εργασίας για την καλυτέρευση του ίδιου τους του εαυτού.
Τότε σηματοδοτείται εκείνη η έλευση, που αν και χαρμόσυνη ως είδηση και πρόσκληση, αποτελεί εκείνο το παράδειγμα προς αποφυγή, καθώς ναι μεν ενισχύεται κάθε βλέψη, πρόβλεψη για ένα νέο ξεκίνημα, αλλά είναι τόσο αποδυναμωμένα και ανίσχυρα τα εύσημα που θα ‘πρεπε να λάβουν, ώστε εκμηδενίζεται η παραμικρή τους προσπάθεια και ενισχύεται η τακτική και τεχνική απομάκρυνσης, εκ μέρους του άλλου ανθρώπου. Ναι μεν του δικού τους, αλλά κι απ’ την άλλη, ενός ξένου προς αυτούς, καθώς επιχείρησαν να διατηρήσουν μια συνθήκη επαναφοράς συναισθημάτων.
Αλλά δεν κατάφεραν να κρατήσουν και να συγκρατήσουν συνθήκες και όχι συνθηκολογήσεις για σχέσεις, καταστάσεις και ιδιαίτερα εγρήγορσης. για ενισχυμένης τάξης αντιλαμβανόμενες παραθέσεις, αντιθέσεις, μα κυρίως διαθέσεις εκείνων των χρόνων προέλασης κινημάτων ανταρσίας, με απελευθερωτικούς χαρακτήρες απεγκλωβισμού τους από προσωπικότητες που δε δέχονται με τίποτα τις επιστήσεις προσοχών και υποδείξεων γι’ αυτούς.
Άννα Ζανιδάκη
Απάντηση