Και να μεθούσες λέει ένα βράδυ και να άφηνες στην άκρη όλα τα “πρέπει”, όλα τα “μη” που σε κρατάνε μακριά. Να μεθούσες ένα βράδυ και να τολμούσες όλα αυτά τα “θέλω, μα…”, όλα εκείνα τα “μακάρι να μπορούσα, αλλά…”. Να τολμούσες να δώσεις εκείνο το φιλί, να κάνεις εκείνη την αγκαλιά, εκείνη την εξομολόγηση καρδιάς, … Συνεχίστε να διαβάζετε το Μέθυσες με τα “πρέπει” και ξέχασες να ζήσεις.