Σε στήνει στον τοίχο η συνείδηση και σε πυροβολεί. Κι οι ενοχές, οι τύψεις, η ντροπή, ένα κουβάρι που στέκεται εκεί, στο λαιμό και φράζει την αναπνοή σου. Νιώθεις να πνίγεσαι, να σου τελειώνει ο αέρας κι η ηθική σου δικαστής, υψώνει το δάχτυλο και ουρλιάζει την ετυμηγορία… “Ένοχος!”. Ένοχος γιατί αγάπησες, γιατί ερωτεύτηκες, γιατί … Συνεχίστε να διαβάζετε το Γιατί είναι κι εκείνοι οι έρωτες που έχουν μάθει να ζουν σε βαθιά, πυκνά, σκοτάδια….