Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που όταν έρχονται κοντά, κουμπώνουν θαρρείς, γίνεται ο ένας προέκταση του άλλου. Ενώνονται σαν τα δύο μοναδικά κομμάτια ενός παζλ και όσο και να τους τραβάνε δεν ξεκολλάνε ο ένας απ’ τον άλλον. Είναι τέτοια η χημεία τους, που δεν λογαριάζει κανένα “πρέπει”, κανέναν κανόνα. Είναι τέτοια η χημεία τους, που ακόμη … Συνεχίστε να διαβάζετε το Τι να πουν τα “πρέπει” στη χημεία;.